Program pierwszej rundy
Franz Schubert
Gebet während der Schlacht D. 171
Benjamin Britten
Folsksong Arrangements "British Isles"
Oliver Cromwell
Stefano Cascioli (*1995)
"Sei canzoni triestine"
Sul far del giorno
Johannes Brahms
"Vier ernste Gesänge", Op. 121"
Nr. 4. Wenn ich mit Menschen und mit Engelszungen
Reszta programu
Franz Schubert
Litanei D. 343
Ludwig van Beethoven
"Sechs Lieder nach Gedichten von Gellert", Op. 48
Nr. 4. Die Ehre Gottes aus der Natur
Johannes Brahms
"Vier ernste Gesänge", Op. 121
Nr. 1. Denn es gehet dem Menschen wie dem Vieh
Benjamin Britten
Folksong Arrangements "British Isles“
The Salley Gardens
Gustav Mahler
"Des Knaben Wunderhorn"
Nr. 6. Des Antonius zu Padua Fischpredigt
Nr. 11. Revelge
Bolko von Hochberg
Ade, zur guten Nacht (op. 24 Nr. 2)
Hugo Wolf
"Italienisches Liederbuch"
Nr. 44. O wüsstest du, wieviel ich deinetwegen
Ralph Vaughan-Williams
"Five Mystical Songs"
Nr. 1. Easter
Johannes Schwarz
1989
Baryton
Niemcy
Johannes Schwarz, baryton, pochodzi z Münsterlandu. Po ukończeniu szkoły muzycznej w Frankfurcie (główny przedmiot – waltornia) studiował śpiew na HMTM w Hanowerze u Petera Linga. Jego muzyczne wykształcenie uzupełniły kursy mistrzowskie u Petera Schreiera, Ingeborg Danz, Falka Struckmanna, Petry Lang i Waltraud Meier. Rozwój jego kariery wsparło wieloletnie stypendium Fundacji Oscar-Vera Ritter oraz nagroda „Nicolaus Bruhns-Preis für Gesang”, a także stypendia Richard-Wagner-Verband, Niemieckiej Rady Muzycznej oraz Niemieckiej Fundacji Orkiestrowej.
Jest laureatem konkursów: Haydn-Wettbewerb w Rohrau, Concorso di Musica Sacra w Rzymie oraz Schumann-Wettbewerb w Zwickau. Jeszcze w trakcie studiów zadebiutował na Festiwalu Młodych Artystów w Bayreuth w produkcji „Liebestod”, w Pfalztheater Kaiserslautern jako Biterolf w „Tannhäuserze”, jako Bottom (Britten: Sen nocy letniej) w Pforzheim oraz jako tytułowy bohater w „Gianni Schicchi” Pucciniego na Schlossfestspiele w Wernigerode. Po studiach podpisał czasowy kontrakt w Staatstheater Meiningen, gdzie m.in. zadebiutował jako Figaro w „Weselu Figara” oraz jako Wolfram von Eschenbach w „Tannhäuserze” Wagnera (scena plenerowa na Wartburgu).
Do jego ostatnich ról należą m.in.: Nick Shadow (The Rake’s Progress), Germont (Traviata), Jochanaan (Salome) oraz partia tytułowa w scenicznym wykonaniu „Eliasza” Mendelssohna. Jako solista oratoriów i recitali pieśniowych występował m.in. w Alte Oper Frankfurt, Rheingoldhalle w Moguncji, Philharmonie Berlin, Laeiszhalle Hamburg, Semperoper w Dreźnie oraz w NDR Sendesaal w Hanowerze.
Stefano Cascioli
1995
Fortepian
Włochy
Stefano Cascioli, urodzony w 1995 roku w Trieście, ukończył z wyróżnieniem studia licencjackie z skrzypiec i kompozycji. Następnie z wyróżnieniem ukończył studia magisterskie z fortepianu w Trieście. Niedługo potem uzyskał dyplom z dyrygentury w Scuola di Alto Perfezionamento Musicale di Saluzzo (pedagog Donato Renzetti). W ramach studiów magisterskich z barokowych skrzypiec u Enrico Onofri, Elisy Citterio i Enrico Gatti pogłębił się intensywnie w historycznie uświadomioną praktykę wykonawczą. Jako pianista otrzymał liczne nagrody na krajowych i międzynarodowych konkursach. Impulsy artystyczne czerpał na kursach mistrzowskich m.in. u Aldo Ciccoliniego, Paula Badury-Skody oraz Roberta Levina w Mozarteum w Salzburgu. Koncertował na renomowanych festiwalach i w instytucjach, m.in. Amici della Musica w Modenie, Rondò w Mediolanie, Settimana della Musica Contemporanea w Novarze, Ateneo Veneto w Wenecji oraz w Trieście w Teatro Miela i Ottobre Organistico. Jako kompozytor jego utwory były wykonywane m.in. na Mittelfest w Cividale, w Teatro Savoia w Campobasso, Teatro delle Passioni w Modenie oraz w Villa Favard we Florencji w ramach Gamo Festival. Wydawnictwo NOMOS Edizioni opublikowało jego utwór Ninna Nanna allo specchio addormentato („Kołysanka przed śpiącym lustrem”) do tekstu Federico García Lorki. W 2025 roku jego Liebeslieder zostały wybrane do finału Konkursu Kompozytorskiego Valentino Bucchi w Rzymie. Debiut dyrygencki miał w wieku 27 lat Opowieściami Hoffmanna. Następnie zrealizował produkcje Luisa Miller, Coppélia, Cyganeria, Nabucco, Skrzypek na dachu, María de Buenos Aires oraz niemiecką premierę Pleasure Marka Simpsona. Dla wytwórni Stradivarius nagrał komplet dzieł fortepianowych Francesco Pennisi; obecnie pracuje nad kompletnym nagraniem dzieł fortepianowych Ferenca Farkasa.